Carl Zeiss

Kominn með nýtt dót í töskuna. Varð bara að komast að því hvað allt þetta fuzz um Carl Zeiss er eiginlega. Menn halda ekki vatni yfir þessu. Er búinn að testa gripinn og jú, hún er nú helvíti góð. Mjög fallegt bokeh og á eftir að reynast mér vel sem brúðkaups og kirkjulinsa.
Testaði hana aðeins á nágrannanum í gærkvöldi.
Hérna er hann Gosi litli í góðum gír… hann var það í alvörunni þó að hann virki þunglyndur á myndinni. Ég held bara að hann eigi við eigendavandamál að stríða.
Þangað til næst….
Afmælisstand
Það er mikið um að vera í afmælisbissnessnum þessa dagana… Í gær átti Rúna afmæli og var af því tilefni haldið á Hótel Hellissand þar sem var hrikalega góð 5 rétta óvissuferð. Bjartmar Guðlaugs trúbbaði svo af mikilli snilld.

Í dag er svo liðin 7 ár frá því að Kristján Freyr kom í heiminn. Jeminn hvað þetta líður hratt. Kappinn helsáttur með splunkunýja Messi skó og snjóbrettatölvuleik.

Í tilefni dagsins verður fótboltaleikur á Grundarfjarðarvelli… djóóók, það verður víst heljarinnar veisla hér heima eftir leikinn í dag.
Það verður því nóg um að vera hér á þessum bæ.
Þangað til næst….
Linsunörd?
Síðasta laugardag skrapp ég í smá ljósmyndaferð ásamt fríðu föruneyti. Ferðinni var heitið úr Stykkishólmi inn í Álftafjörð þar sem aðeins var stoppað.
Eftir Álftafjörðinn var kíkt á skipsflakið sem liggur í fjörunni á Skógarströndinni. Ég veit ekki hversu oft maður hefur keyrt fram hjá þessu flaki og alltaf langað til að kíkja en aldrei látið verða af því. En nú varð breyting á því að Summi lullaðist þarna niðureftir á Land Cruisernum og kom okkur í færi við ryðhauginn í fjörunni.
Svo fiktaði maður aðeins í macro myndatökum enda lítið gert af því.
Þegar við höfðum myndað flakið í gríð og erg og séð nokkrar gæsir og annað fuglalíf var haldið áfram. Næsta stopp var Breiðabólsstaður og við kíktum aðeins á kirkjuna þar.

Breiðabólsstaður

Kirkjan
Á Breiðabólsstað snæddum við svo nestið okkar í frábæru veðri.
Eftir nestisinntökuna var haldið áfram og næst var stoppað við Oddastaðavatn og svo við Syðri Rauðamel. Þar voru linsurnar mundaðar aftur í gríð og erg.
Næst var svo stoppað við Fjósatjörn í Kolbeinsstaðahreppi þar sem álftirnar voru í tilhugalífi og ástleitnar mjög. Þar iðaði allt af fuglalífi.
Eftir Fjósatjörn var haldið að Landbrotalaug sem er svona heitur drullupollur eins og Rúna elskar að baða sig í… skil ekki af hverju.

Summi grandskoðar landslagið
Eftir Landbrotalaugina var haldið áfram niðureftir afleggjarann og alla leið niður að Stóra Hrauni. Mjög fallegt þar um að litast og frábært útsýni út nesið.
Svo var farið og kíkt á Gerðuberg og Rauðamelskirkju þar sem sr Hreinn fermdi mig einhverntímann á síðustu öld.

Gerðuberg
Þetta var þræl skemmtilegt og frábært veður. Í restina sjáum við myndir af ferðafélögunum.
Svo eru fleiri myndir á fésinu og flickrinu
Þangað til næst…
Brettakappinn
Páskafrí 2012
Eftir gríðarlega mikla vinnutörn var loksins komið að langþráðu páskafríi. Stefnan var sett norður og planið að leggja eigi síðar af stað en kl 12 á hádegi sunnudaginn 1. apríl. Það dróst að sjálfsögðu og við dröttuðumst yfir rúlluhliðið þegar klukkan var rúmlega fimm. En þetta hófst allt að lokum og mikil gleði og tilhlökkun þegar við ruddumst yfir þröskuldinn hjá Ninna og Dagmar í Stapasíðunni. Á mánudeginum var stefnan sett upp í Hlíðarfjall í blíðskaparveðri. Heiðskírt og frost og ákjósanlegar aðstæður til skíða og brettaiðkunar. Svona var þetta líka á þriðjudeginum í fjallinu og yndislegt að renna sér.



Á kvöldin gerðum við ýmislegt til dundurs. Fórum á Greifann, bíó að sjá Svartur á leik, fórum einnig í leikhús og sáum Gulleyjuna. Mikil skemmtum og Kristján var himinlifandi með Björn Jörund og félaga.
Á miðvikudeginum var bara slappað af í sundi og búðarrápi og almennu chilli.
Á fimmtudeginu var farið á skauta þar sem allir stóðu sig með prýði nema undirritaður sem gafst upp eftir 20 mínútur vegna verkja í ökkla. Aumingjaskapur.


Á fimmtudagskvöldinu var okkur boðið í dýrindis hreindýrasteik hjá Þórhildi og Sveini. Það var hreinn unaður að láta þessa höfðingja stjana við sig. Eftir að hafa kýlt út vömbina hjá þeim var haldið í Bárðardalinn í afslöppun. Komum rétt eftir miðnættið í Klapparhús og fórum í háttinn þegar við vorum búin að koma okkur fyrir. Á föstudaginn langa var fínasta veður og fórum við í göngutúr og elduðum okkur svo kjúlla. Á laugardeginum var farið upp að Kálfborgarárvatni og dorgað í gegnum ís með Tóta og Systu. Ég hafði aldrei reynt það áður og var þetta fínasta skemmtun fyrir utan að aflinn lét eitthvað standa á sér. Heildar afli dagsins var akkúrat 0 fiskar. En fínustu torfærur og skemmtun. Eftir dorgið renndi ég mér svo á fjórhjólinu út í Aldey í smá myndaleiðangur. Svo fórum við Kristján í fjórhjólaferð honum til mikillar skemmtunar.





Á páskasunnudag þegar að Kristján var búinn að finna páskaeggið sitt fórum við í páskalamb á Húsavík til ömmu Gunnu og afa Adda. Vorum þar í nokkra tíma áður en við héldum heim á leið endurnærð á líkama og sál.
Þangað til næst….
Nikon
Ég braut odd af oflæti mínu og er nú kominn með Nikon tæki á mitt heimili… þetta er hluti af myndavéla og útivistardótinu mínu og græjan er þessi:

Já ég er búinn að fjárfesta í forláta kíki… hlutur sem í minningunni var sjálfsagður hlutur á hverju heimili… kannski var það af því að maður ólst svo mikið upp í sveit, ég veit það ekki en sjálfur hef ég aldrei átt almennilegan kíki áður. Og þessi er sko ekkert slor skal ég segja ykkur. Nú verður kíkt um allar trissur.
Þó svo að ég hafi keypt Nikon kíki þýðir það ekki að ég sé búinn að gefa Canon uppá bátinn… Málið er bara að þegar ég fór að skoða Canon sjónauka þá hefði ég líklega þurft að selja bílinn til að hafa efni á því… Þessi var á aðeins viðráðanlegra verði.
Þangað til næst….
Sigurörn
Náði þessari þegar Sigurerni var sleppt aftur út í náttúruna… Nokkuð nettur hann Sigurörn en ég held að það sé bara tímaspursmál hvenær hann kemur sér í vandræði aftur enda hálfgerður vandræðapési.
Þangað til næst…
ipad disabled
Ég er líklega einn mesti sauður sem sögur fara af þegar sá gállinn er á mér.

Um helgina brugðum við undir okkur betri fætinum, spúsan og ég, og héldum suður á bóginn. Réttara sagt til höfuðborgar Íslands, Reykjavíkur. Við tókum Kristján með og þegar hann er með þá tökum við ipad með líka, aðallega svo hann geti dundað sér í angry birds á leiðinni. Nóg um það. Ástæða ferðarinnar var fyrst og fremst árshátíð VÍS sem var á laugardagskvöldinu. Við gistum á Grand Hótel þessa helgi.
Við tékkum okkur inn á föstudeginum og förum svo að horfa á UMFG kvk keppa í blaki á móti Aftureldingu. Tap þar en ágætis sprettir inn á milli.
En þetta er ekki blak pistill ef einhver skyldi vera að pæla í því.
Við gistum þarna um nóttina á Grand Hótel, ég, Rúna og Kristján Freyr. Þegar ég vakna um morguninn hálf sloj þá gríp ég ipadinn góða og kíki aðeins á netið… Fer svo að fikta eitthvað í stillingunum og ákveð þarna að setja passcode á ipadinn… Þetta var löngu ákveðið að við Kristján Freyr myndum setja passcode á ipadinn og var það meira að segja komið svo langt að búið var að velja fjögurra stafa númer sem við báðir ættum auðvelt með að muna. Ég semsagt er þarna að fikta í einhverjum stillingum og eins og flestir vita þá er þetta apple, ipad, ipod og iphone dótarí frekar svona imbahelt júnit. Á ekki að vera hægt að klúðra þessu beisíklí.
Ég semsagt set þessa fyrirfram ákveðnu tölu inn og svo á maður að setja hana aftur inn til öryggis svo að ekki sé hægt að ruglast á þessu. Þetta virkaði allt mjög fínt og ég legg ipadinn frá mér í bili. Svo líður og bíður og við förum niður í morgunmat. Þegar minn maður (Kristján Freyr) er búinn að borða vill hann fara í ipadinn góða. Ég hélt það nú og ríf paddann upp rogginn á svip, opna kvikindið og stimpla inn þessa fyrirfram ákveðnu tölu að ég hélt… Roggni svipurinn breyttist fljótlega í vandræðalegan roðn svip þegar ég uppgvötva mér til skelfingar að fyrirfram ákveðna númerarunan virkaði ekki. Ég reyni þarna þrisvar eða fjórum sinnum í röð en ramba ekki á rétta runu. Þegar þarna er komið við sögu biður ipaddinn mig vinsamlegast um að bíða í eina mínútu þangað til að ég reyni aftur að stimpla inn töluna. Í þessa einu mínútu sit ég þungt hugsi og hugsa hvaða andskotans tölu ég sett inn þarna um morguninn því að það var augljóslega ekki þessi fyrirfram ákveðna tala. Þegar mínútan er liðin reyni ég einusinni enn og stimpla inn tölu sem mér fannst líkleg en árangurinn var ekki eftir því. Nú biður ipaddinn mig vinsamlegast um að bíða í 6 mínútur. Svo í 15 mínútur og svo í 60 mínútur.
Þegar þarna var komið við sögu var ég orðinn frekar pirraður á þessari heimsku minni. Ég meina hver setur inn tölu, tvisvar og veit ekki hvaða tölu hann setti inn… tvisvar. Frekar grillað. Þegar ég var búinn að bíða þrisvar í 60 mínútur og alltaf setja inn vitlausa tölu þá segir ipaddinn hingað og ekki lengra… þú ert augljóslega þjófur eða nautheimskur og átt að tengja mig við tölvuna þína til að laga þetta. Kristján Freyr var ekki sáttur við pabba sinn með þessar málalyktir. Enginn ipad það sem eftir lifði helgar.
Þegar heim var komið var þetta tengt við tölvuna þar sem að maður þurfti að eyða dágóðum tíma í að setja ipaddinn upp aftur. En það gekk upp að lokum og allt orðið eins og það á að vera.

Það sem má læra af þessari reynslu er að ekki gera neitt róttækt eldsnemma á morgnana. Fá sér kaffi og með því og kíkja svo á málið.
Þangað til næst…
Behcet’s disease

Kristján á Barnaspítala Hringsins
Við Rúna og Kristján fórum suður í gær til fundar við læknateymið hans Kristjáns. Við fórum með þá von í brjósti um að fá einhverjar niðurstöður úr veikindunum hans og úr öllum þessum ótal prufum sem hann gekk í gegnum.
Það kom nákvæmlega ekkert út úr þessum prufum og búið að útiloka allar “eðlilegar” skýringar á þessum furðulegu veikindum. Læknarnir eru að hallast að því að þetta sé svokallaður Behcet’s disease sem er ólæknandi og mjög sjaldgæfur sjúkdómur og getur komið svona fram. Hægt er að lesa allt um þennan sjúkdóm hérna á mayoClinic.com.
Þar kemur fram eftir því sem ég kem næst að þetta sé algengast hjá fólki á aldrinum 20-40 ára, og sé algengara í miðausturlöndunum. þetta getur komið fram sem sýking í munni, augum, húð, liðum ofl. Þetta er einhverskonar ofviðbrögð hjá ónæmiskerfinu og er alveg óútreiknanlegt.

Mjög sjaldgæft er að börn á hans aldri fái þetta. Læknirinn vissi um einn annan einstakling á Íslandi sem þjáist af þessum og það hefur gengið mjög vel hjá honum að halda þessu niðri með sterum þegar hann fær svona köst.
Við eigum bara að bíða og sjá og halda áfram að lifa eðlilegu lífi. Þegar og ef hann fær svona kast aftur verður hann settur á stera og séð hvort að þeir geri eitthvað gagn. Þannig að lífið hefur bara sinn vanagang hjá okkur þessa dagana. Það er verið að trappa hann niður á þessum sterakúr sem hann byrjaði á þegar hann var á spítalanum. Drengurinn er búinn að þyngjast um 4 kg á 2 vikum og er sísvangur, aukaverkanir segja læknarnir. Hann getur líka verið með eindæmum geðillur og viðskotaillur… líka aukaverkanir.
Við tökum á þessu af æðruleysi og gerum eins og læknarnir segja… þ.e. bíðum og sjáum til.
Þangað til næst….
Háhyrningarnir í Kolgrafafirði
Fékk ábendingu um að það væri einhver hasar á Kolgrafafirði í gær. Bátar fyrir innan brú og svoleiðis gút sjitt. Ég stökk úr vinnunni, brunaði heim og sótti vélina, brunaði svo í næsta fjörð til að kíkja á herlegheitin.
Þegar ég kom var þyrla Landhelgisgæslunnar að fljúga yfir, 4 bátar fyrir innan brú, rosalega mikið fuglalíf og svo 3 háhyrningar sem voru að næra sig í mestu makindum, Einhverjir ernir voru að flögra þarna um, súlur að stinga sér og allt í gangi.
Mikið líf og fjör
Þangað til næst….














