tommi

Kristján á Barnaspítala Hringsins

Við Rúna og Kristján fórum suður í gær til fundar við læknateymið hans Kristjáns. Við fórum með þá von í brjósti um að fá einhverjar niðurstöður úr veikindunum hans og úr öllum þessum ótal prufum sem hann gekk í gegnum.

Það kom nákvæmlega ekkert út úr þessum prufum og búið að útiloka allar “eðlilegar” skýringar á þessum furðulegu veikindum. Læknarnir eru að hallast að því að þetta sé svokallaður Behcet’s disease sem er ólæknandi og mjög sjaldgæfur sjúkdómur og getur komið svona fram. Hægt er að lesa allt um þennan sjúkdóm hérna á mayoClinic.com.

Þar kemur fram eftir því sem ég kem næst að þetta sé algengast hjá fólki á aldrinum 20-40 ára, og sé algengara í miðausturlöndunum. þetta getur komið fram sem sýking í munni, augum, húð, liðum ofl. Þetta er einhverskonar ofviðbrögð hjá ónæmiskerfinu og er alveg óútreiknanlegt.

Mjög sjaldgæft er að börn á hans aldri fái þetta. Læknirinn vissi um einn annan einstakling á Íslandi sem þjáist af þessum og það hefur gengið mjög vel hjá honum að halda þessu niðri með sterum þegar hann fær svona köst.

Við eigum bara að bíða og sjá og halda áfram að lifa eðlilegu lífi. Þegar og ef hann fær svona kast aftur verður hann settur á stera og séð hvort að þeir geri eitthvað gagn. Þannig að lífið hefur bara sinn vanagang hjá okkur þessa dagana. Það er verið að trappa hann niður á þessum sterakúr sem hann byrjaði á þegar hann var á spítalanum. Drengurinn er búinn að þyngjast um 4 kg á 2 vikum og er sísvangur, aukaverkanir segja læknarnir. Hann getur líka verið með eindæmum geðillur og viðskotaillur… líka aukaverkanir.

Við tökum á þessu af æðruleysi og gerum eins og læknarnir segja… þ.e. bíðum og sjáum til.

Þangað til næst….

Fékk ábendingu um að það væri einhver hasar á Kolgrafafirði í gær. Bátar fyrir innan brú og svoleiðis gút sjitt. Ég stökk úr vinnunni, brunaði heim og sótti vélina, brunaði svo í næsta fjörð til að kíkja á herlegheitin.

Þegar ég kom var þyrla Landhelgisgæslunnar að fljúga yfir, 4 bátar fyrir innan brú, rosalega mikið fuglalíf og svo 3 háhyrningar sem voru að næra sig í mestu makindum, Einhverjir ernir voru að flögra þarna um, súlur að stinga sér og allt í gangi.

Mikið líf og fjör

Þangað til næst….

Janúar:

Í Janúar fyrir ári var lífið eins og það á að vera í janúar…. rólegheit og skammdegi. Háhyrningarnir mættu í fjörðinn og tóku mikið pláss á minniskortinu í myndavélinni minni.

Skálmöld skipaði stóran sess í mínu lífi samkvæmt blogginu og það ekki af ástæðulausu… ég er enn að fýla þann disk í drasl og flestar hringingarnar úr símanum mínum sem og sms skilaboðatónar hljóma af Skálmöld.

Háhyrningamyndirnar komust á mbl.is og visir.is sem var ánægjulegt.

Febrúar:

112 dagurinn var haldinn hátíðlegur þann 11. febrúar. Gústi bróðir er hr. 112 og kom skemmtileg grein um það í Skessuhorninu góða.

Háhyringarnir héldu áfram að synda makindalega um fjörðinn og flickr síðan mín setti persónulegt met í heimsóknum þegar allir fóru að deila háhyrningamyndunum mínum á fésinu… yfirleitt er ég að fá 50 -400 heimsóknir á dag en einn daginn fóru heimsóknirnar upp í 7000 og eitthvað. Vinsælasta myndin var þessi hér:
“

Einn daginn í febrúar komu þeir svo nálægt landi að manni var hætt að lítast á blikuna…

Aftur datt maður á visir.is… ekki leiðinlegt það.

Svo var Þorrablótið haldið með pompi og pragt og þar kom maður fram og skemmti áhorfendum af mikilli snilld. Það var alveg hrikalega gaman að vera í þorrablótsnefnd, miklir snillingar sem komu fram þarna.

Mars:

Það var mikið stuð í mars. Nokkrir ernir úr Kolgrafarfirðinum leyfðu mér að mynda sig… enda myndarlegir fuglar ef þannig er litið á það.

Háhyrningar voru enn að spóka sig í mestu makindum, enda virtist vera nóg að éta fyrir kvikindin.

Góðir gestir kíktu í heimsókn í mars.

Við í slökkviliðinu tókum að okkur vafasöm verkefni svo ekki sé meira sagt.

Jú og varamannaskýlin okkar í fótboltanum hreinlega sprungu í loft upp í einu óveðrinu…

Apríl:

Fór í eitt stk ljósmyndaferð um Snæfellsnesið í þokusudda. Það kom mjög flott út að mér fannst enda þarf ekki alltaf að vera bongó blíða til að taka töff myndir.

Einnig fórum við Rúna norður í skíða og gönguferð ef svo má að orði komast. Kristján Freyr fór í brettaskóla á Akureyri og skemmti sér vel, var orðinn ansi lúnkinn á brettinu eftir daginn.

Svo var farið með snjótroðara upp á Kaldbak og rennt sér og risasnjóþotu niður… það var geðveikt.

Síðan var ferðinni heitið í Bárðardalinn þar sem við gengum úr okkur allt vit. Fórum með góðu fólki í göngu á Svarfaðardal líka. Nokkrir kílómetrarnir að baki eftir þessa ferð.

Maí:

Strandveiðarnar byrjuðu í maí, fyrsti leikur Grundarfjarðar í þriðju deildinni var í maí, ýmislegt sem gerðist í maí.

Sigur var í fyrsta leik öllum að óvörum. Þetta setti standardinn fyrir sumarið hjá Grundarfirði.

Kristján Freyr varð 6 ára og Rúna 30 ára í þessum mánuði…

Sumarið kom og allt í blóma. Svartur svanur mætti á svæðið og spókaði sig um í Grundarfirði eins og ekkert væri sjálfsagðara.

Júní:

Yfirleitt byrjar þessi mánuður með einhverjum hasar á sjómannadaginn og það var eins þetta árið…

Tók netta miðnæturgolfmyndatöku með Benedikt og kom það nokkuð vel út.

Hápunkturinn var þegar að Kristján Freyr hitti Baldur Ragnars Skálmaldarliða.

Fótboltinn hélt áfram og áfram gekk okkur ansi vel. Unnum stórsigur á Afríku ásamt því að gera jafntefli við Kára.

Júlí:

Í júlí fórum við fjölskyldan til Tyrklands í langþráð sumarfrí… það var æðislegt.

Þegar við komum loksins heim tók við stífur undirbúningur fyrir Góða stund. Þá var legið á pallinum og sólað sig þá daga sem það var hægt… þeir voru þónokkrir. Var plataður einusinni enn til að taka þátt í skemmtiatriði rauða hverfisins. Þessu var riggað upp nokkrum klukkutímum fyrir showið og við komum sáum og sigruðum… Flottasta skemmtiatriðið 2011.

Ágúst:

Ég byrjaði þennan mánuð á að taka túr um Ísland aleinn… það hittist þannig á að þegar Rúna var búin með sitt sumarfrí gat ég loksins drullast til að taka mér smá frí. Þetta hafði lengi blundað í mér að taka svona ljósmyndaferð bara einn og það var bara nokkuð gefandi skal ég segja ykkur. Tók hringinn í kringum landið á 5 dögum og kom við á þessum helstu stöðum.

Eyddi svo nánast restini af þessum mánuði í að vinna myndirnar sem ég tók. Það tók sinn tíma enda tók ég 1197 ramma í þessari ferð. Endaði svo mánuðinn á að taka 2 leiki við Magna frá Grenivík í úrslitakeppninni en það fór 2-1 fyrir Magna í 2 leikjum. Þetta stóð tæpt en besti árangur Grundarfjarðarliðsins ever.

September:

Lífið var að komast í fasta skorður í september… Við Kristján Freyr fórum í feðgaferð til Akureyrar… Ég skellti mér á tónleika með Skálmöld í Hofi og voru það einir mögnuðustu tónleikar sem ég hef farið á… Svaðalegir.

Svo var tekist á við svakalegt púslverkefni sem dróst fram yfir mánaðarmótin.

Október:

Október byrjaði á að við systkynin skruppum í helgarferð til Svíþjóðar… þar var nokkrum kollum rennt niður og verslað aðeins í H&M… Rosalega skemmtileg ferð.

Eftir Svíþjóðarferðina náði ég mér í sænsku veikina, var meira og minna með kvef allan október. Svo þegar því var loksins að linna þá skutluðumst við í bústað í Biskupstungunum í afslöppun, Það var rosalega nice, heitur pottur, grill og almennt chill.

Nóvember:

Um mánaðarmótin okt/nóv var ég orðinn fárveikur, þegar við komum úr bústaðnum og ég mætti til vinnu á mánudeginum var ég hálf tussulegur, fór heim á hádegi, lagðist upp í rúm og var í ruglinu, mældist með 39 stiga hita. Á miðvikudeginum skrepp ég til læknis og þá var ég greindur með lungnabólgu og settur á lyf, lyfin voru ekki að virka sem skildi og því var ég sendur upp á Akranes á föstudeginum þar sem lungun voru mynduð og lungnabólgan orðin ansi svæsin. En þetta reddaðist þó að lokuð þó að nánast allur mánuðurinn hafi farið í eitthvað svona rugl. Formið fór fyrir neðan allar hellur og íþróttaiðkun var ekki á dagskránni þennan mánuð.

Desember:

Desember var bara nokkuð nettur, jólaundirbúningur, byrjaði aftur í bjöllum eftir lungnabólguna, var allur að braggast. Jólin komu svo með sitt hafurtask og árið endaði á góðu nótunum. Vildi bara að nýja árið hefði byrjað á góðu nótunum en það var ekki raunin. Fall er fararheill og vonandi fer þetta batnandi úr þessu.

Þá er þessari litlu yfirferð lokið.

Þangað til næst….

Gleðilegt nýtt ár… Það er aldeilis búið að vera mikið um snjó hér í firðinum þessa dagana. Nú er maður staddur á Barnaspítala Hringsins þessa dagana. Kristján Freyr er enn einusinni kominn með þessa bölvuðu sýkingu í munninn. Þetta er í þriðja skiptið sem það gerist. Þegar þetta gerðist í annað sinn fórum við með hann til barnalæknis sem vildi fá hann aftur ef þetta gerðist aftur þar sem að þetta var í rénun þegar hann sá hann. Nú þegar þetta byrjaði höfðum við samband við Þorstein lækni sem hafði samband við þennan barnalækni sem við vorum hjá. Sá vildi að við myndum fara með hann á bráðamóttöku barna til að fara í blóðprufur og slíkt. Við keyrum suður án þess að taka neitt með okkur þar sem að við ætluðum að koma heim aftur um kvöldið. En það reyndist ekki raunin. Nú erum við að detta inn í nótt númer tvö hérna á spítalanum og það er enn spurning hvenær við megum fara heim. Kristján er frekar lítill núna og vill mest fara heim. Reyndar er starfsfólkið hérna alveg yndislegt og ekkert yfir því að kvarta. En maður skilur drenginn alveg því að heima er best. Hann er með PS2 tölvu hérna og dvd myndir svo að hann hefur eitthvað við að vera.
Hanna systir var svo góð að koma með auka föt sem að Arndís tók til fyrir okkur. Tannbursta og svoleiðis munað svo að maður getur leyft sér að tannbursta sig og svona.

Nú er bara verið að bíða eftir að fleiri læknar og sérfræðingar kíki á þetta og reyni að komast að því hvað er að hrjá drenginn. Því fyrr sem það gerist því betra. Maður vonar bara að þetta sé eitthvað sem eldist af honum.

Maður fær einhvernveginn öðruvísi lífssýn á að dvelja hérna á Barnaspítalanum án þess að vera að fara eitthvað nánar út í það. Maður þakkar bara fyrir það sem maður hefur og hvað maður hefur verið heppinn.

Vonandi fáum við að fara heim sem fyrst og byrja þetta blessaða ár á betri nótum.

Þangað til næst….

Nú fer að líða að útgáfu dagatals Slökkviliðs Grundarfjarðar… Allur ágóði af dagatalinu rennur í tækjakaup fyrir slökkviliðið og er stefnan að kaupa eiturefnagalla fyrir liðið.

Við hvetjum alla til að kaupa þetta frábæra dagatal og styrkja með því gott málefni… Verðið verður það sama og í fyrra eða aðeins 2500 kr.

Þangað til næst….

Nóvemberbyrjun var frekar erfið fyrir mig… Málið var að eftir að við komum heim frá Svíaríki þá var maður með einhvern djöfulsins kvefskít allan október mánuð. Ég spáði nú svosem lítið í það en var samt drullu slappur. Svo var maður farinn að hressast af kvefinu og við förum í bústaðinn í Biskupstungunum og kallinn var alveg stál sleginn. Svo á mánudeginum mætir maður í vinnuna en er svona hálf aumingjalegur. Fer heim aðeins fyrr og þegar þangað var komið þá byrjar manni bara að vera ískalt, skelf eins og hrísla og sé mér þann kost vænstan að skríða ofan í heitt baðkarið. Þegar það var búið þá fór maður bara undir teppi og fyrir framan sjónvarpið. Mældi mig og viti menn, kominn með 39,4 stiga hita. GREAT.

Ligg í einhverju hitamóki í 2 daga eða þangað til á afmælisdaginn minn, miðvikudaginn 2 nóv. Þá er farið að surga ansi furðulega þegar ég anda og ég þori ekki annað en að fara til læknis. Saltkjöt og baunir túkall, greindur með lungnabólgu í vinstra lunga. Settur á lyf og rekinn heim. Svo á föstudeginum er ég ennþá þræl slæmur og finnst lyfin ekkert vera að virka. Fer aftur til læknis. Júbb, lungnabólgan búin að aukast og ég var sendur upp á Akranes í myndatöku. Þar var það staðfest að stór hluti af vinstra lunganu var sýkt og hluti af hægra lunganu. Súrefnismettunin stóð í 86% sem er frekar slæmt fyrir þá sem ekki vita. Ég fékk sýklalyf í æð og fékk að væla mig heim samdægurs með nýjan lyfjaskammt. Helgin leið í móki en þessi lyf voru samt að virka. Var á 2 gerðum af sýklalyfjum nota bene. Var orðinn nokkuð brattur á þriðjudeginum eftir og farinn að metta 99% eins og eðlilegt getur talist. Sýkingin á undanhaldi og allt í gúddí. Nú 15 dögum síðar er ég enn á sýklalyfjum og enn með smá hósta en samt miklu brattari. Farinn að vinna og reyni að láta hið daglega líf ganga sinn vanagang. Reyndar má ég ekki fara í bjöllur eða fótbolta fyrr en eftir c.a. 4 vikur. Sem er frekar skítt.

Ég verð nú bara að segja að ég hef aldrei á ævinni verið svona rosalega mikið veikur. Þetta er alveg splunkunýtt í reynslubankann.

Þangað til næst….

Strokkur að láta á sér kræla við Geysi…. Frekar fallegt þarna.

Þangað til næst….

Við Rúna og Kristján Freyr skelltum okkur í smá haustferðalag um liðna helgi. Við vorum í Bústað í Biskupstungum frá miðvikudeginum 26 okt. til sunnudagsins 30 okt. Það var mega næs. Á fimmtudeginum kíktum við á Gullfoss og Geysi ásam því að rúlla að Brúarhlöð og Hjálparfossi… Á föstudeginum var skutlast lengra suður og enduðum við rúntinn í Reynisfjöru því að Kristján vildi endilega fara og klifra í steinunum sem að strákurinn gerir í myndbandinu með Bon Iver – Holocene.

Þetta fannst honum alveg magnað. Næstum því jafn magnað og að fara á bakvið Seljalandsfoss.

Laugardagurinn var tekinn í chill á svæðinu og sunnudagurinn fór í að borða á humar á Stokkseyri og halda svo heim.

Mjög mikið fjör.

Þangað til næst….

Nú er maður búinn að vera að dunda aðeins í HDR tilraunastarfsemi… gaman að fikta í þessu en stundum er þetta aðeins of ýkt fyrir minn smekk… Ég er samt nokkuð ánægður með þessa af Goðafossi… svolítill málverkafýlingur í þessu.

Fleiri inn á flickrinu.

Þangað til næst…

Það var fjölskylduferð til Svíþjóðar núna í október… Ég og Rúna, Ninni og Dagmar, Gústi og Diljá og svo loksins dólgurinn í fjölskyldunni hún Hanna. Við fórum út 6. okt. og komum heim 10. okt. Þetta var rosalega gaman. Fyrir utan að sumir versluðu yfir sig þá borðuðum við á Michelin stað sem heitir F12 og það var rosalega skemmtileg upplifun, ég hef t.d. aldrei snætt á svona fínum stað áður. Þá getur maður amk strokað það af bucket listanum.

Við gistum á hosteli sem var á gamle stan rétt hjá konungshöllinni. Ótrúlega fallegt að vera þarna á Gamle Stan. Þröngar götur og maður hálfpartinn hverfur aftur til fortíðar að vera að spóka sig þarna um.

Ég mæli með Stokkhólmi þó svo að verðlagið sé bara svipað og á Íslandi. Flott borg. Við skruppum líka á Vasa safnið og það var geðveikt. Maður rölti þarna hring eftir hring í kringum risastórt tréskip sönglandi pirates þema lagið… mögnuð stemming.
Svo skoðuðum við líka konungshöllina. Það var flott og allt það en ekki alveg jafn kúl og þegar maður skoðar Windsor kastalann í bretaríki. En samt flott engu að síður.

Í alla staði var þetta bara hin fínasta ferð. Ég sigraði ljótudansakeppnina með yfirburðum þarna eitt kvöldið. Það nær líklega enginn að toppa það. Hægt er að finna þau tilþrif á fésbókinni einhversstaðar.

Þangað til næst….