Veggspjaldagerð

Ég fór með Draugabönunum í smá myndatöku um helgina. Eitthvað af afrakstrinum er inná flickrinu mínu.

Svo negldum við Gústi niður 2 plaköt til að auglýsa böll með sveitinni.

Spurningin er…. Myndi þetta veggspjald ekki draga þig syngjandi sveitta(n) á dansiball með Draugabönunum???

Svar óskast.

Þangað til næst….

Jesús Guð dýrðlingur

Við Rúna skelltum okkur á leiksýningu inní Hólmi í kvöld. Þeir eru með uppfærslu á Jesus Christ Superstar og vá… ég átti bara ekki til eitt aukatekið orð þetta var svo flott. Maður var með netta gæsahúð mest allan tímann. Mæli með þessu ef þú ert ekki búinn að sjá þetta. Það er vel þess virði.

Þangað til næst…

Garfað í myndum

Ég er búinn að vera að garfa og fikta í myndum síðan í sumar… Um að gera að henda einhverju af þeim hérna inn þar sem að andleysið yfir þessu bloggi er mann gjörsamlega lifandi að éta.

Sjálfur er ég nokkuð sáttur við þessar…. svo eru fleiri inná flickrinu mínu ef einhver hefur áhuga 😉

Þangað til næst….

Ísland í dag

Ég er búinn að gera 5 tilraunir til að byrja þetta blogg en alltaf skrifað eina línu en strokað hana jafn harðan út… þangað til núna. Maður liggur heima í einhverju bölvuðu andleysi og volæði. Var búinn að vera eitthvað tæpur í maganum alla síðustu viku en ekkert alvarlegt samt. Fór í bæinn með Rúnu síðasta föstudag og sá Quantom of Solace (sjitt hvað hún er góð). Var alveg fín helgi. Svo komum við heim á laugardeginum. Chilluðum á sunnudeginum og þá gerðist eitthvað innra með mér sem ég get ekki útskýrt. Jú ég fékk þessa líka svakalegu skitu. Gat ekki sofið aðfaranótt mánudagsins því að ég rumskaði á klukkutíma fresti til að fara inná klósett og pissa með rassgatinu. Hringdi strax morguninn eftir í Papco og lét þá senda mér eitt bretti af skeinara asap. Svo á mánudagsmorgninum þá byrjaði þetta helvíti að gusast út um trantinn á mér líka. Enda var ég frekar fölur og fár þegar ég hringdi í báða vinnuveitendur mína og tjáði þeim að ég myndi ekki láta sjá mig þennan daginn. Þó að ég hefði mætt þá er ekkert víst að þeir hefðu séð mig hvort eð var enda með fölari dögum.
Þetta sló ekki af fyrr en á þriðjudagskvöldið og óska ég engum þess að velkjast um heimilið með þessa djöfulsins skíta og ælupest. Ég er ennþá alveg hel aumur í endaþarminum enda kominn niður í hálft papco bretti í skeiningum.
Á miðvikudeginum var ég farinn að geta étið aðeins og nokkurnveginn hættur að pissa með rassgatinu sem betur fer.

En nóg um rassgöt og skítelsi í bili. Ég veit bara ekkert hvað maður á að segja á þessum síðustu og verstu. Kreppan er að versna og versna og líklega er þetta bara rétt toppurinn á ísjakanum. Sjitt hvað ég er fegin að hafa flutt út á land í fyrra. Væri einhvernveginn ekki til í að búa í henni Reykjavíkinni akkúrat núna. En nóg í bili enda hef ég ekkert að segja.

Þangað til næst….