Klukkusukk

Nú virðist vera ægileg tíska að klukka mann og annan á blogginu. Það er nú þegar búið að tvíklukka mig og ætli maður geti nú ekki hent eins og 5 stórmerkilegum staðreyndum um kallinn hérna inn.

1. Ég fæddist á Akranesi þann 2 nóvember 1976

2. Ég á gullfallega fjölskyldu, konan í lífi mínu heitir Rúna og litli engillinn okkar heitir Kristján Freyr

3. Ég væri ekki bloggari ef það væri ekki fyrir hann Soffa minn en hann er einn af mínum bestu vinum.

4. Saman eigum við Soffi hugtak sem heitir Kvadratrót og verður vonandi einhverntímann heimsfræg hljómsveit og vörumerki.

5. Ég hef mjög gaman að spila og horfa á fótbolta og Man Utd og Vatnsberar eru liðin mín.

Þarna hafiði 5 stórmerkilegar staðreyndir um mig… Voila

Ég ætla að klukka Ibsen, Frímann, Arnar, Soffa og Kotarann

Þangað til næst….

Bloggedíblogg

Bloggið er búið að vera niðri í x langan tíma. Loksins er ðe Soffmeister búinn að kippa þessu í liðinn og var snöggur að því. Ég er búinn að vera með þvílíku hugmyndirnar að hverju blogginu á fætur öðru en svo loksins þegar draslið kemst í lag að þá er maður álíka hugmyndaríkur og tóm tunna.

En þetta hlýtur að koma fljótlega.

Þangað til næst…..

Allíanz

Í gær…. já í gær fékk ég símtal. Ég leit á skjáinn á gemsanum og vissi á 0,001 sekúndu að nú væri verið að reyna að selja manni eitthvað. Ég svaraði í símann og á hinum endanum var maður sem kynnti sig og sagði að Ívar Þorsteinsson stórvinur minn hefði bent á mig í þessu. Ég hugsaði honum þegjandi þörfina á meðan ég reyndi að vera kurteis og svara ágengum sölumanninum. Hann var eitthvað að spyrja mig um lífeyrissjóðs mál og ég veit ekki hvað og hvað. Ég sagðist halda að ég væri í einhverju svoleiðis en hann linnti ekki látunum fyrr en ég var búinn að bjóða honum í heimsókn um kvöldið til að kynna þetta. Hann kvaddi og lagði á og ég stóð eftir með gapandi augu og reyndi að hugsa hvað í andskotanum ég var að pæla og hvernig í andskotanum ég ætti nú að losna undan þessu.
Ég fór í heimabankann og athugaði hvernig þessi lífeyrissjóðsmál stæðu hjá mér og komst að því mér til mikillar ánægju að ég var með þetta allt á hreinu. Sigurreifur hringi ég aftur í gaurinn til að afboða þennan fund því ég væri með þetta allt saman… en nei nei, gaurinn bara tvíeflist við þetta og vill fá að vita hvar ég sé með þetta og ég veit ekki hvað og hvað. Þegar hann kvaddi mig í annað sinn var ég enn meira ráðþrota. Heimsóknin stóð ennþá og ég vissi ekki hvaðan á mig stóð veðrið.
Eftir vinnu fór ég heim og kveið mikið fyrir þessum fundi. Ég var harðákveðinn í að kaupa ekki neitt.
Svo kom gaurinn og settist þarna og byrjaði að blaðra heil ósköp um ágæti vinnuveitanda síns og allt það. Jú jú, þetta hljómaði alveg ágætlega en ég stóð við mitt og keypti ekki neitt. Hann fór, skildi eftir nafnspjaldið sitt og nota bene… Ég sagðist ætla að hafa samband við hann en ekki öfugt. Ef hann hringir í mig með einhverja eftirfylgni þá getur hann gleymt þessu… Ég ætla að pæla í þessu í 2 sekúndur og taka mikilvæga ákvörðun. Bling búinn að því. Nenni ekki að standa í svona veseni. Held áfram með mitt sem ég hef. Nobody likes changes.

Þangað til næst…..

Partýið í gær

Já partýið í gær var athyglisvert með meiru. Það er ekki á hverjum degi sem maður gengur inní partý og gestgjafinn stendur í rauðum Iron Maiden bol með sleif í hendinni og hrærir í plokkfiskpotti. Jón bauð gestum upp á plokkfisk með kartöflum og var þetta nú bara helvíti gott hjá kallinum. Partýið byrjaði nú með hefðbundnum hætti og mikið spjallað og mikið hlegið. Þetta var fámennt en góðmennt og alveg þræl gaman. Þegar nær dró miðnætti var gestgjafinn orðinn doldið valtur í sessi og virtist missa heyrn með hverri mínútunni sem leið því hann vildi alltaf hafa Maiden í botni þannig að ekki var hægt að ræða saman þarna inni. Ég var feginn þegar við loksins fórum að tygja okkur niður í bæ því mér leist orðið ekkert á ástandið á kappanum. Á leiðinni niður í bæ eru allir í fíling að hlusta á And Justice for all, ég dreif mig að henda öllum út úr bílnum og dreif mig svo heim. Takk fyrir mig Jón Frímann og Vatnsberar.

Þangað til næst….

2 ár

Nú er ég búinn að blogga í 2 ár og 1 dag to be precise, á þessum 2 árum hefur ansi margt sniðugt og miður sniðugt drifið á daga Tommans. Tomminn hefur búið á 3 stöðum á þessum 2 árum. Fyrst hjá honum Gaua mínum á Álfhólsveginum, svo hjá Blobba á Hringbrautinni og svo í hjallinum mínum í Blöndubakkanum.
En að sjálfsögðu er það sem stendur uppúr á þessum tíma, þegar Kristján Freyr fæddist þann 20 maí síðastliðin. Yndislegt alveg. Hann er bara ennþá lítill og feitur og rosalega sætur og orðinn 3 mánaða töffari.

En nóg um það. Í tilefni þess að ég er búinn að vera að blogga í 2 ár ákvað myndagalleríið mitt að fríka út. Það er allt í henglum þar og ekkert í réttri röð. En örvæntið ekki því að nýjustu myndirnar eru aftast í albúminu.

Soffi minn kíkir á þetta fljótlega þessi ezka.

Svo er Vatnsberapartý í kvöld hjá Jóni F.

Allir Vatnsberar velkomnir. Hinir geta átt sig.. nei segi sona.

Þangað til næst……

Dóló

Búinn að henda inn skrilljón myndum. Misgóðar að sjálfsögðu, enda tók Rúna megnið af þeim hehehehehe.

Menningarnótt í kvöld. Veit ekki hvusslags menning það er að skrölta blindfullur um miðbæinn ásamt tug þúsund annara apa slefandi niður á bringu búinn að kúka á sig. Fólk má náttúrulega eiga þetta við sig.

Nú er ég búinn að vera edrú í 2 ár og geri aðrir betur. Það er náttúrulega gríðarlega mikið búið að gerast á þessum 2 árum en þið getið náttúrulega séð það þar sem að ég er búinn að blogga nánast allan tímann. Ég var nefninlega svo séður að byrja á því á svipuðum tíma.

En nóg um það. Ég þarf að vinna adios

Þangað til næst….

Vinnan göfgar manninn

Úff, byrjaður að vinna aftur eftir yndislegt frí. Frekar erfitt að vakna alltaf kl 7:30 og rífa sig upp á rassgatinu til að hoppa í snöggt steypibað. Er bíllaus í bænum og fer allra minna ferða á hjólinu eða með Jóni F. Sem er barasta ágætt. Nema í gær þegar það var rok og rigning en skítt með það.

Ég og Jón fórum á æfingu í gær í fínasta veðri. Eftir æfinguna leigði ég út herbergið niðri og svo kom Jón í heimsókn með súkkulaði og Black Books á DVD, mjög fínt og rjómantískt hjá okkur.

Rúna kemur vonandi á fimmtudaginn til mín. Þetta er ekkert sniðugt að vera svona aleinn og yfirgefinn endalaust. Enda held ég að það sé kviknað líf í niðufallinu á eldhúsvaskinum, betra að vaska upp áður en frúin kemur.

Þangað til næst…..