Eitt mark á kallinn

Vatnsberarnir voru að tapa fyrir Mannsa (stytting á mannaskít) 3-5 en eini ljósi punkturinn við það var að kallinn sjálfur, yours truly, sjöan, Tomminn, formaðurinn, hetjan og snillingurinn…. ÉG, skoraði og kom okkur í 3-2, en svo þurfti maður að fara útaf með flökurleika og harðsperrur og því fór sem fór.

Allir að skoða… —ÞETTA—

Þangað til næst…..

Fyrsti vinnudagurinn í laaaaangan tíma

Mætti eldsprækur í vinnuna í morgun… NOT. Átti frekar erfitt með að drattast á lappir en það tókst að lokum, Ingi farinn í frí, endalaus sól framundan, loksins þegar ég er búinn í fríi hættir að rigna… týpískt. Svo eru einhverjar brjálaðar breytingar framundan hjá búðinni og maður þarf að vinna frameftir og allt. Það hefur ekki gerst síðan ég veit ekki hvenær… skelfilegt.

Svo er maður bara einn í kotinu, sakna nú hennar Rúnu minnar og litla kallsins rosalega mikið, en ég hitti þau nú eftir 2 daga ef Guð lofar.

Eftir HM í kvöld fór ég á eitthvað stöðvarflakk og datt inn á Opruh… ég veit, ég veit, haldiði bara það sem þið viljið, en í þessum þætti af Opruh var Djeims nokkur Blönt að troða upp. Lítur út eins og hippi en sá kann að semja lögin. Kaninn er rétt að fatta kvikindið núna og hann mætti til Opruh og tók 2 slagara. Seinna lagið sem hann tók var “Good bye my lover” og ég hef sjaldan séð annað eins. Þið megið kalla mig hvað sem þið viljið en mikið djöfulli var þetta flott hjá honum. Ég táraðist við að horfa á þetta. Bara sad svipurinn á honum þegar hann var að flytja lagið, það var bara alveg eins og hann væri að syngja þetta í jarðarförinni hjá konu sinni til 48 ára. Sorglega ógeðslega flott.
James Blunt er væminn en töff… á sinn hátt.

Svona getur einveran farið með mann, sitjandi einn heima að horfa á Opruh og hlusta á James Blunt.

En best að tussast í háttinn, langur vinnudagur framundan.

Góða nótt…

Þangað til næst…..

Kominn í bæinn

Þá er maður kominn til Reykjavíkur loksins. Rúna og Kristján eru ennþá fyrir norðan og verða þar væntanlega þangað til á sunnudaginn. Ég fer aftur norður á föstudaginn á ættarmót í Bárðardalnum.

Mæti til vinnu aftur eftir langt frí á miðvikudaginn. Spurning um að fara að rífa sig upp fyrr á morgnana.

Helvítis hjólið verður væntanlega ekki tilbúið fyrr en eftir helgi, ég sem var búinn að plana að fara norður á því buuuutt nooooooo helvítis crapp.

Þangað til næst…

Myndir

Myndasíðan er búin að vera niðri í einhvern tíma en Soffi kippir þessu í liðinn um leið og hann getur, ég er búinn að henda inn einu albúmi held ég, reyndar datt myndasíðan út í miðjum klíðum en ég held að þetta ætti að stickast inn. Eitt albúm af tíu frá mallorca, þetta verður maus.
Ég er núna í bænum að vesenast. Fór bæði með bílinn í tjónaskoðun sem og hjólið mitt. Rúna náði að láta keyra á sig daginn áður en við fórum út, hún var að sjálfsögðu í 100% rétti þessi elska og það þýðir peningur fyrir okkur, ekki veitir af á þessum síðustu og verstu visa tímum.
En það er annað mál með hjólið. Ninni bróðir var með það í láni á meðan við vorum úti og þegar það voru 10 mín í að hann myndi skila því til mín náði hann að keyra á áburðardreifara. Ninni slapp alveg ómeiddur sem betur fer en hjólið laskaðist talsvert. Þetta var bara bölvuð óheppni. Ninni er að taka frammúr traktor sem keyrir á 20 km/h þegar traktorinn beygir skyndilega inn afleggjara sem var þarna án þess að taka stefniljós, Ninnsterinn nær að negla niður af sinni alkunnu snilld og var á c.a. 5-10 km/h þegar hann dunkar á áburðardreifarann sem hékk aftan í traktornum. Það var bara plastið á hjólinu sem laskaðist og brotnaði, hjólið er núna hjá Dóra í mati og svo kemur í ljós hvað verður. Á svona stundum er sniðugt að vera með dýra dótið sitt í kaskó.

Renndi disknum sem ég keypti á tónlist.is með Jeff Who? í gegnum spilarann og þvílík snilld. Djö hvað þeir eru seigir. Mæli með þeim og stefni pottþétt á að sjá þá spila einhverstaðar í sumar.

Eníveis, þá erum við Ninni (crash bandicut) að horfa á L Word á skjá einum og viljum ekki láta trufla okkur. Og svo er einn helvítis dagur í HM, damn hvað mig hlakkar til…

Þangað til næst…..

Komin heim

Jæja, þá er maður loksins kominn heim í heiðardalinn og rigninguna. Við Rúna fórum beint vestur þar sem tók á móti okkur heljarinnar veisla í tilefni af afmælinu hennar Hrundar, Kristjáns og Rúnu. Svaka fínt. Það var rosalega gaman að hitta prinsinn okkar aftur, hann hefur breyst helling á þessum 2 vikum, farinn að babla miklu meira og labba meira osfr. Svo finnst mér hann hafa þyngst helling líka… hmmm.

Hann var nú hálf dasaður þegar hann var rifinn úr vagninum til að hitta okkur. Tók hann c.a. 20 mínútur að átta sig á að við værum komin heim. En svo var rosalega gaman hjá honum.

Ég er kominn aftur í bæinn en fer væntalega aftur vestur í fyrramálið. Arndís Jenný á að fermast á sunnudaginn og ekki má maður missa af því.

En velkomin heim við, jeeeeiiiiiiii

Þangað til næst….

Ramón

Í gaer gerdum vid Rúna svolítid skemmtilegt. Thannig er ad thad vinnur alveg rosalega skemmtilegur bartjónn hérna á hótelinu ad nafni Ramon, hann er fyrrverandi boxari, frekar sver og dýrkar Íslendinga. “Heyrdu” er ord sem hann notar óspart og “verí naes” “Takk fyrir” osfr. Í gaer fór Ramón med okkur á djammid. Hann var mikid búinn ad vera ad monta sig yfir Ferrarinum sínum sem reyndist svo vera minnsti smábíll sem ég hef séd. Upp í hraeid stigum vid Rúna og brunudum á vit aevintýranna med Ramon. Thetta var med skemmtilegustu kvoldunum sem vid hofum upplifad hérna, enda er Ramon algjor snillingur. Endudum á pobb sem vinir hans reka thar sem óspart var daelt í okkur áfengi án thess ad turfa ad borga krónu, Mikid hlegid og mikid gaman.

En núna eru 2 dagar í heimkomu, okkur er farid ad hlakka til, enda líst okkur ekkert á kommentid fyrir nedan á kókómjólkur pelann kl 24, takk Hrund,

En sjáumst fljótlega… “HEYRDU”

Thangad til naest….

Á Mallorca

Úff hvad tad er heitt hérna, búin ad vera einhver hitabylgja í gangi. Sumir gedsjúklingarnir enntá í sólbadi og klukkan ad verda hálf átta hérna.
Annars er tetta búid ad vera rosalega fínt fyrir utan ad tad rigndi einn dag, tá datt hitinn nidur í 15 stig… gott ad hafa peysu med sér tá hehehe.
Svo rakst ég á staersta kakkalakka sem ég hef á aevi minni séd… Oj bara, ég veit ekki hvor var hraeddari, ég eda kakkalakkinn, enda hlupum vid í sitthvora áttina.
Tad er ekki laust vid ad okkur Rúnu hlakki rosalega til ad koma heim, enda soknum vid Kristjáns alveg rosalega mikid, gott ad hafa netid hérna á hótelinu tar sem ad madur getur rennt í gegnum myndirnar af honum.

Hlakka til ad sjá ykkur oll eftir 4 daga… sólarkvedja, Tommi og Rúna

Thangad til naest….

Mallorca

Um þetta leyti á morgun verð ég rétt við það að lenda í Palma sem er á Mallorca. Við Rúna verðum þar í 2 vikur í afslöppun og álíka sukki. Þetta verður eflaust frekar ljúft en við komum aftur þann 31 maí.
Kristján Freyr er komin til Grundarfjarðar þar sem hann verður hjá ömmum sínum og öfum í góðu yfirlæti, enda er stjanað við hann úr öllum áttum. Það er ekki laust við að maður sé farinn að sakna hans strax, ég veit ekki hvernig við verðum eftir 2 vikur… uuuussss. En þá hefur maður allavena eitthvað til að hlakka til þegar maður kemur aftur á klakann.


Sætastur

Efast um að maður nenni að finna tölvu með nettengingu á Mallorca en hver veit, aldrei að vita nema að maður láti heyra í sér á meðan við erum úti en ekki gera of miklar væntingar 😉

Þangað til næst….. (hvenær sem það nú verður.)